Ozlem Guntaş
Eşq û şîîr keyî rastê jûbînî bîyê, tarîx nêzana. Labre, ez vana; şewa de zaf adirine de ,mîyanê kesrete û eşqî de rast û raşt amê. Pûlêşîyê û alozîyê jûbînî rê. Endî jûbînî ranêverdo. Çuturî ke însan eşq ra bîyo, dîna de her çî eşq ra virazîyo, şîîr zî eşq ra zayo û pêda bîyo. Şîîr adir û rîyê eşqî ra gino rê rayan, bîyo raywan..
Vanê; şîîr însan kewto rê ziwan nêkewto, hona nûstene û alfaba çînebîya, bîyaye bîyo. Şarî; sitargeh, jîyare û pîramîdan usn.ra, nustîş ra ver zî têpîya zî şîîrî vatê û nûştê. Şîîr felsefe ra avêrî jî bîyaye bîyo. Felsefecîyanê virenan, namdaran zî, sifte şîîrî nûştê. Bingêyê, babetê destan û efsaneyanê virenan, kahanan zî zêde eşq û haskerdîş o. Şîîrê ke dîna de tewr rind û namdarî yê û nasbenê zî, şîîrê haskerdene, eşq û sewda yê.
Bingê û babeta destanê Gilgameş, Îlyada, Odysseia, Hamlet, Leyla û Mecnun, Mem û Zîn zî ; eşq û haskerdene ya. Destan û şîîrê ke teyna eşqo têkîlî ser o nêvajîye; venganêyê, talîya ê şîîran de zî haskerdîş û eşq esto.
Ez vana; eşq û haskerdene çînebîyênê şîîr caranî avêrî nêşîyênê û hûner nêbîyênê.
Cuye de eşqî rê tewr çîyo nêzdî zî şîîr o. Xora seke şîîr eşq ra ameyo dîna. Eşqî o amenî û dem kerdo. Mîraz û afgînê eyî yo zî. Çike her çekûyê eyî ra eşq vareno û pêsono.. Şîîre; çekûyan, hestan û o mîr ra biefsunî resmê eşqî virazena. Hurdena zî sêhrîn yê. Sifte jûbînî sehr kerdo, dima ra zî pêro dîna. Ancax şîîrî besekerdo, o sehr û tilsim bîyaro ziwan. Ziwanê eşqî şîîr o. Roy û gonî ya şîîr zî eşq o. Her ca ra gonîya eşqî dilope kena.
Eşq bêveng o, gonî herekîna ci ra, û rêzena şîîrî. Şîîr veng û perr o, melodî û senfonî yo û eşqî ver ra qeseyî keno. Naleno, çizeno, şîn û şivan de ro. Vengê xo reseno çar kosê dîna.
Eşq xo şîîran de nîşan dano, kewno rê dest û lingan, hew dano û perenora, sono her ca. Adir kila eşqî şîîran de darîna we û herkeşî veşnena.
Mordem hîkayeyê û eşqê xo, hîssê xo zî dîzeyan û çekûyan de dano we. Çîyo ke nêşîkîno vajo, yanî sirrê xo zî keno pistinê şîîrî. Zerrî ûja de raştî zî êrzena, lerzena û recefîna; veng sono wendoxan, î hêşnenê û tiqenê. Coka wo ke mordem ke eşiq bî maşuqî de bi şîîran, şîîran de meşq keno. Bîlasebeb nêvanê “Şîîr; keso ke nûşto, yê eyî nîyo, kamo ke waneno, gûreneno, yê eyî yo zî.” Yanê yê pêro aşiqan o.
Şaîrî, aşiqî tewr şîîranê xû yê adirinan,rindekan zî eke zerrîya xo kewte jêwî nûsenê. Eşiq ke maşûqî rê şîîrê binûso, o zî înam keno û aşiqê ci beno. Yanê şîîr delîlê eşqî yo zî..
Waştî, aşiqî bişîîran meşq kenê û mest benê. Bi şîîran pûloşînê jûbînî ra, pê destê jubînî cenê, solix lew kenê, jehr û şerbet simenê lewanê jûbînan ra, adirê jewbinan de vêşenê û benê rind û hewl.
Mîyanê waştîyan de eşq biqedîyo zî vals, reqs û melodî şîîran de ciwîyeno. Caranî hûşk û pelax nêbeno; nêpermelînorû. Her waxt kewe û zergûn o. Adir kile û bowa eşq zî çekûyan de manena û zerrîya eşîqan vêşnena. Aşiqan, wendoxan kena har..
Eşq sitargêh û qiblê yê şîîr yo zî. Rûyê şîîrî her waxt çarnayîyê eşqî yo. Eyî ra caranî cera û ca nêbeno. Şîîr eşq o, eşq şîîr o. Jûbînan de bîyê jû û têkil.. Nêşîkînê jubînî ra xatir biwazê..
Şîîr hafiza û mezg o. Eşq ruh û zerrî ya..
No nuşte verê coyî hûmara yewine ya kovara Vîn de weşanîyayo
